WAARSCHUWING: Schrik niet van de grote van de tekst (wat ik vaak doen), lees het gewoon rustig door want in 3 weken heb ik heel veel beleefd enik heb het zo compact mogelijk beschreven, Veel leesplezier

Vanuit Kuala Lumpur Airport vertrek ik richting Ho Chi Minh City (Vietnam). Ik was al mooi op tijd aanwezig op het vliegveld, toch stond er al een behoorlijke rij voor de in-check balie. Na een tijd doelloos staan te wachten was ik aan de beurt... oh.. nee toch niet, flybag vergeten om te doen. Nadat enkele mensen mij gepasseerd hebben was ik dan aan de beurt. Bij de balie bleek ik geen boardingpass te hebben (dacht dat ze daarvoor zaten). Ik moest terug naar de ingang om mijn boardingpass te printen. Na het hele airport afgelopen te hebben, kon ik weer achteraan sluiten in de lange rij. Vervolgens was ik weer aan de beurt bij de naastgelegen balie. De man achter de balie vroeg waar mijn 2e gedeelte van mijn visumaanvraag was, waarop ik antwoordde op mijn email. Gevolg was dat ik dit gedeelte moest printen. Het internetcafe was weer bij de ingang van het vliegveld. Na een zoektocht had ik eindelijk het cafe gevonden. Ik wou het document uitprinten, maar toen bleek de printer niet te werken (oh.. toen was het even stressen). Na wat klikken en doen kwam het benodigde document uit de printer rollen. Ik had nog maar 30 minuten voordat het vliegtuig vertrok, aangekomen bij de bali (waar niemand meer stond) kon ik het document wat nog warm was afgegeven aan de bali medewerker en in een draf opweg naar het vliegtuig. Bij aankomst van de gate kon ik meteen het vliegtuig inlopen. Zo gelukkig ik heb het toch nog gehaald, ondanks dat ik ruim 2 uur van tevoren aanwezig was.

Na een vlucht van ongeveer 2 uur landde ik op het vliegveld van Ho Chi Minh City. Op het vliegveld werd opgepikt door Vinh Ngo (Vietnamese familie die 26 jaar in Nederland hebben gewoond en nu een eigen waterleidingsmaatschappij hebben in Vietnam, via mijn vader die wekelijks spullen verzameld voor het bedrijf van deze familie, kwam ik in contact met hen. De man bracht mij naar het centrum en hielp mij bij het zoeken van een hotelkamer, tevens vertelde hij wat over de cultuur en gewoontes van Vietnam. Die avond heb ik lekker wat gegeten en kennis gemaakt met een stel uit Thailand, de man en vrouw waren erg geinteresseerd in de Europese- en Nederlandse cultuur, we hebben lange tijd gepraat en gedronken. Het was erg gezellig waarop men uitnodigde om te komen ontbijten bij familie van hun. Volgende dag rond de 10.00 uur stonden ze op de afgesproken plek en vertrokken met een taxi richting de rand van de stad. Aangekomen bij het huis (villa) van zijn broer, stond er een tafel vol met heerlijk thais eten klaar. De broer vertelde mij dat hij een copier was bij het casino in de VIP lounge. Als bewijs wou hij mij wat kaart tricks laten zien. We gingen naar boven in een klein kamertje waar hij mij enkele tips en tricks uitlegde over black jack. Hij werd steeds serieuser en begon zelfs enkele fals-speel-tactiek te vertellen. Met behulp van signalen konden kaarten doorgespeeld worden. Vervolgens vertelde hij dat de avond ervoor een goudsmid (miljonair) uit Brunei, was die veel geld had verloren (enkele tonnen) en dat hij weer wou spelen. Opeens !!! ging de poort open en daar kwam een grote auto voorrijden, uit de auto stapte de goudsmid. De broer gaf mij 100 dollar en zei tegen mij speel tegen hem. De man kwam binnen (veel goud om zijn lichaam) en nodigde mij uit om tegen hem te spelen. Oooh,,Zo zit je ineens in de onderwereld van Vietnam. Ik besloot om even naar de toilet te gaan, waarop ik meteen ben weggerend richting de straat en een taxi genomen naar de stad. (ik trilde en zweette helemaal, angstig). Na de onderwereld-ervaring heb ik een rondrit gemaakt door de stad in een soort van bakfiets. Tijdens de citytour ben ik ook naar het war-museum geweest, wat heel veel indruk maakte op mij. In het museum werden de gebeurtenissen door middel van foto's zichtbaar gemaakt, echt verschikkelijk. De volgende dag heb ik een vervolg gegeven aan de historische tour, door een bezoek te brengen aan de Cu Chi Tunnels (loopgraven). Ik ging met een georganiseerde tour van 60 mensen waarvan 57 chinese vrouwen. Pfff.. wat een kippenhok. Blijkbaar waren de tunnels niet de enige attractie, want de vrouwen van middelbare leeftijd wouden een voor een met mij op de foto. Na hangen en wurgen door het ondergrondse tunnelstelsel en het bekijken van de boobytraps, heb ik samen met de enige niet-chinese mensen munitie gekocht om met een AK-47 geweer te schieten, dat was gaaf! Op de terugweg lag ik lekker te dommelen met mij ipod op, werd ik ineens wakker gemaakt door enkele paniekerige chinese vrouwen en bleek de achterkant van de bus in de brand te staan, kan allemaal hier in vietnam, maar niemand gewond geraakt. S'middags was ik uitgenodigd door de familie Ngo om mee te gaan naar een rondleiding op een van de drinkwatervoorzieningen voor enkele hoge nederlandse functionarissen (waaronder commissie Veerman). We gingen al die avond ervoor naar het stadje. We overnachten in een luxe hotel en gingen uiteten. Die avond werd mijn culinaire kennis uitgebreid. We begonnen met een soort van gourmetten en vervolgens inrollen in rijstbladen, daarna kwam de specialiteit van het huis 'muis' op tafel,eerlijk gezegd was het erg lekker. Na enkele mickey mouses en biertjes genuttigde te hebben gingen we slapen want de volgende dag gingen we al vroeg richting de plant om de voorbereidingen te treffen. Ik kreeg ook een taak toegedeeld, Hollandse filter koffie zetten (kennen ze hier niet). Na een rondleiding van een uurtje en paar interessante gesprekken en heerlijk koffie gehad te hebben was de bijeenkomst goed verlopen. Als afsluiting was er een lunch met alle genodigden. Ik zat aan een tafel met alleen vietnamese mensen en er werd voornamelijk typische vietnamese eten geserveerd. De mensen aan tafel hielpen mij met het eten, ze vonden het zo leuk dat ze ook aparte gerechten gingen bestellen voor mij; waterhoen met kop, zeeaal, etc. Een andere gewoonte in Vietnam is dat je bij elke slok van je bier het glas heft, de andere aan tafel ook, en vervolgens ' Yooh' (proost) zegt en dan gaat drinken. Na enkele biertje begonnen de mannen aan tafel mij uit te dagen, door hele glas leeg te drinken (jij moet volgen). Maar gelukkig heb ik in de Big Bull en voetbalkantine de nodige ervaring opgedaan, dat zij toch het onderspit delven. Dit allemaal was rond het middag uur haha. Ik wil de familie Ngo bedanken voor de leuke dag.

De volgende dag vertrok ik met de bus richting Mui Ne een strandplaatsje waar veel kitesurfers zijn. Die middag lekker op het strand gelegen en weer een mooi rood kleurtje gekregen. De volgende dag stond er een tour naar de Yellow- en White Sanddunes gepland. Met een jeep reden we in een sneltrein vaart langs verschillende bezienswaardigheden en werd een gecrossd met een quart door de sanddunes (soort van sahara). De afsluiting van de tour was bij zonsondergang in de yellow sanddunes, erg mooi. Ik had een goedkope ticket gekocht om van zuid naar noord te reizen. De volgende stop in de tour van Zuid naar Noord Vietnam was Dalat. Opweg naar Dalat werd me duidelijk waarom de prijs zo laag was. De bus ging meerdere malen aan de kook waardoor we 2 uur later aankwamen (maar was al wat gewend vanuit mijn roadtrip). De eerste dag meteen een scooter gehuurd en de omgeving verkend. De volgende stond er weer wat actiefs op het programma, canouing. Bij canouing ga je langs, door de rivier naar beneden door middel van abseilen, glijden of springen. Ik was die dag de enige deelnemer, aanvankelijk vond ik het niet zo leuk, geen nieuwe mensen ontmoeten. Eigenlijk was het een voordeel,want ik mocht enkele mooie watervallen meerdere keren doen en hoefte niet te wachten. Het was een erg leuke ervaring, wist niet dat ik het zo leuk zou vinden. We waren veel eerder klaar dan gepland dus kon ik nog een bezoek brengen aan de Dalat market. Een plein vol met marktkraampjes, nouja meer een vloerzeil met een wereld aan vruchten, schoenen of kledingstukken. Na een tijdje rondgelopen te hebben en zoals typische hollander, kijken, kijken,,, niet kopen, terug gegaan naar hotel om de bus te pakken richting de kustplaats Nha Trang. Deze kustplaats is voornamelijk bekend vanwege de parel witte stranden en de vele backpackers. Dus de komende dagen gaan de culturele- en actieve activiteiten plaats maken voor FEESTEN. In het hostel waren veel backpackers en er werd meteen veel nieuwe contacten opgedaan, een van de vaardigheden die je snel leert tijdens het reizen is contact maken met andere mensen. De volgende dag ging ik de 'bekende' snorkeltour doen, die meer bekend staat als 'party-boat'. Dat bleek ook te kloppen, de groep bleek voornamelijk te bestaan uit gekke canadese jongens en meiden. Bij vertrek 8.30 werd al meteen de fles vodka door de bus gegaan, ook ik moest er aangeloven. Dit was het begin van een prachtige dag. We hebben geen snorkel of eiland gezien, alleen heel veel gezongen, gedanst, gegeten en natuurlijk gedronken.

De volgende dag stond er niets gepland alleen bijkomen van de snorkeltour en de nachtbus richting het authentieke dropje Hoi An. De 12-uur duurde busreis was verschikkelijk want ik had natuurlijk niet genoeg beenruimte. Bij aankomst in het dorpje nog even enkele uurtjes geslapen, om het drop te bezichtigen. Hoi An is een klein dropje waar nog goed de franse inval te zien is, er zijn smalle straten voorzien van keistenen en geverfde huizen, ook is het dropje bekend vanwege de vele kleermakers die er zijn. Je opent maar een willekeurige Wehkamp catalogus en ze maken het na in de kleuren of patroon die je maar wenst, alle kleren worden dan op maat gemaakt. Ik moest dit ook maar ondervinden. Ik heb twee overhemden, korte broek en winterjas laten aanmeten. De kleermaakster was wel onder de indruk van mijn maat (erg groot) en liet het al haar collega zien, haha. Na wat passen en meten konden de kleren opgestuurd worden naar het thuisfront. In het hostel kwam ik nog jongens en meiden tegen van de snorkeltocht, met hen heb ik nog gezellig gegeten en gedronken. De dag erop heb ik hoe hollandse kan het een fiets gehuurd en de omgeving verkend. Ik had een tip gekregen van een oud klasgenoot om een motortocht te maken naar Hue (volgende plaatsje). Ik had het voorgesteld aan enkele mensen en twee mensen Alberto (Spanje) en Nadine (Australie) waren ook enthousiast en gingen met mij mee. Ik had al een goede deal gemaakt met de plaatselijke brommerhandelaar. We vertrokken de volgende ochtend vroeg want de tocht zal ongeveer 6 uur duren. De tocht was inderdaad echt fantastisch je reed langs de kust, door de bergen en rijstvelden, in de zon en de regen. Onderweg werden nog enkele stops gemaakt om tempels en andere bezienswaardigheden te bekijken. Aangekomen in Hue had ik nog voldoende tijd om direct de nachtbus te pakken naar de hoofdstad van het land Hoian (aangezien ik een overvol programma had). Het australische meisje besloot om ook de bus te pakken. Ditmaal was het een goede busreis want ik had de hele achterbank tot mijn beschikking. S'morgens om 7 uur kwamen we aan in de Chaotische stad Hoian en moest ik opzoek naar een hotel. Het meisje had een suite geboekt in een veel te luxe hotel (ze had een kortingsbon om voor 60 dollar per nacht ipv 450) Ze nodigde mij uit om de kamer te delen en zodoende de kosten te besparen, nou daar hoefte ik niet over te twijfelen. De kamer was immens zoals je in films altijd ziet, groot bed, flatscreen, douche met verschillende stralen, groot bad, etc. Die dag heerlijk ontspannen door film te kijken, sporten in fitnesscentrum en bijkomen in Welness. Heerlijk en dat voor 30 dollar! De volgende dag vertrok zij weer richting Australie en ik besloot om de stad te verkennen. Wat prachtige stad is dit, smalle straten, veel winkels, heel veel verkeer, maar toch erg schoon en netjes. Het einde van de Vietnam trip is al bijna in zicht (jammer) maar er stonden nog twee mooie activititeiten in het vooruitzicht. Waaronder een 3 daagse boottocht naar Holang Bay (eilandengroep van meer dan 1000 rotsachtig eilanden). De bochttrip bestond uit alleen maar backpackers, wat garant stond voor veel party, alleen was het weer niet heel goed maar dat bederfte de pret zeker niet. S'middags werden er veel achteruit salto's gemaakt en s'avonds werden er verschillende drankspellen gespeeld . We sliepen die avond aan boord van het schip. De volgende ochtend vertrok een deel van de groep weer terug naar de wal, de andere groep waaronder ik gingen naar een afgelegen robison-eiland. Het prachtig kleine eiland voorzien van blauwe zee, witte strand, rotsen en bos was onze slaapplaats voor die avond. Echt prachtig. Die middag werd er lekker gevoetbald op het strand, tubing (een band achter een speedboat) en rockclimbing gedaan. S'avonds werd er uiteraard weer verschillende drankspelletjes gedaan en gezongen. Volgende ochtend moesten we al vroeg op om terug te keren naar het hostel. Het gevolg was een fikse kater! Diezelfde avond vertrok ik met een nachttrein richting het Noorden van Vietnam, om aan te komen in Sapa. In deze omgeving zijn vele rijstvelden omringd door een prachtige natuur. Vroeg in de ochtend werden we opgepikt vanaf het station door een taxi om naar Sapa te rijden. Iedereen lag nog lekker te slapen toen we prompt werden belagt door een groep schreeuwende vrouwen, die spullen wouden verkopen. De taxichauffeur moest omrijden om de vrouwen van ons af te houden. In Sapa voelde het Nederlandse aan, met temperaturen rond de 5 graden boven nul. Na wat opfrissen en goed ingepakt konden we beginnen aan de 12 km-trekking langs en door de rijstvelden. Buiten het hotel stond een verrassing te wachten, alle vrouwen die ons eerder belaagte stonden ons op te wachten om vervolgens de hele tocht mee te lopen. Het was een prachtig maar glibberige tocht. Die avond bleven we slapen in een homestay (bij de lokale bewoners), een hut gemaakt van bamboo waar we met z'n alleen rond het vuur zaten om warm te blijven. Onder het genot van een biertje werd er praat over de Vietnamese cultuur en tevens werd er het eten bereid. Bij het eten werd de tradionele ricewijn gedronken. De eigenaar vond het zo gezellig, dat hij herhaaldelijk het glas hefde en er veel ricewine gedronken werd. Er kwam zelfs nog guitarmuziek bij wat de ambiance helemaal compleet maakte. De volgende dag werd er nog een korte trekking van 8 km gedaan. De tour door Sapa was een erg mooie en indrukwekkende tocht door het mooie vietnamese landschap. Die avond gingen we met de nachttrein weer terug richting Hanoi. De komende twee dagen staat in het teken van vliegen, wachten, vliegen en nog meer wachten, om uiteindelijk weer terug te komen in Australie. In Australie landt ik in Melbourne om vanuit daar naar Sydney toe te reizen en daar kerst en Oud&Nieuw te vieren met Daniel en Marloes. Daarna probeer ik een baan te vinden om wat geld te verdienen want het gaat erg snel op, maar dat is het zeker waard. Ik wist niet dat ik het reizen zo leuk zou vinden en mezelf nog beter leer kennen. Drie weken Vietnam was echt fantastisch, alleen wel te kort om alles te zien. Voor mensen die een andere cultuur willen zien, kan ik zeker aanraden om hiernaar toe te reizen. Het is erg goedkoop, goede faciliteiten, zeer vriendelijke mensen en met de engels taal redt je prima. Ik zal wel snel gaan, want ik denk dat dit land met enkele jaren ver ontwikkeld is en de prijzen erg zullen stijgen.

L?i chào Stijn