Indonesie

Ik eindigde me vorige verhaal dat we in afwachting waren op een potentiele koper. We hebben de advertenties aangepast en de prijs verlaagd.. Al snel mondde dat uit in 4 afspraken. De 1e afspraak was een automonteur die graag een proefrit wou maken met de auto. Dat was niet in ons voordeel want zodra je de auto startte leek het alsof er een F16 wou opstijgen. Na een luidruchtig proefrit was de man niet heel enthousiast over de auto (logisch!). Nu maar hopen dat een van de volgende kandidaten misschien wel zo stom is. De volgende kandidaat was verlaat waardoor er ineens twee kandidaten aanwezig waren. Daniel en ik gingen beide als een verleerd autoverkoper, proberen de auto aan een van de twee jongens te verkopen. Allebei de kandidaten waren blijkbaar onder de indruk van onze verkooppraatjes waardoor ze allebei graag de auto wouden hebben, zonder proefrit gemaakt te hebben (gelukkig). Uiteindelijk verliet een van de twee de afspraak, met de belofte dat hij zo snel mogelijk zou terug bellen. De andere kandidaat anticipeerde hierop meteen en bracht meteen een goed bod uit. We gingen hier natuurlijk meteen op in. De volgende dag zal de overdracht plaats vinden want we moesten nog een nacht slapen in de tenten en auto. Die avond maar meteen een enkele ticket geboekt naar Bali (indonesie) voor de volgende dag. De overdracht liep voorspoedig en met een zak vol geld en een kat in de zak minder konden we die avond naar het vliegveld van darwin voor onze vlucht. Bij de bali voor het inchecken van de vlucht kregen we ineens te horen dat we indonesie niet inkomen met een one-way ticket. Oplossing: “ Boek er a la minute maar een ticket bij” . Oke daar ga je dan naar de internet paal om een vlucht te boeken. Op naar de website van airasia en klik maar een bestemming aan. Ik had besloten om naar Kuala Lumpur te vliegen, want Maxime Schaapman (Collega van Tante Pos) loopt daar momenteel stage, dus was ik van plan om haar te gaan bezoeken. Daniel en Marloes hadden een andere bestemming voor ogen en besloten om naar Singapore te vliegen. Dat betekende dat naar Bali de wegen tijdelijk zullen scheiden naar bali. Altijd leuk die impulsieve acties, ahaha .

Aan gekomen om Bali werden we op het vliegveld overspoeld met allemaal illegale taxi chauffeurs. Die ons allemaal voor een veel te hoge prijs naar het centrum wouden rijden. Dit betekend dat er een onderhandeld moet worden. Gelukkig heb ik daar goede lessen in gehad afgelopen jaar. De eerste prijs die ze geven is 4x zo hoog als de normale prijs en daarna kun je pas serieus gaan onderhandelen. Na een geslaagde onderhandeling reden we voor 5 euro met z'n drieen naar het centrum toe. Na een lange zoektocht hadden we een hostel gevonden om te overnachten. Die avond hebben daniel en ik samen lekker een biertje (Bintang 375ml) gedronken voor ongeveer 1 euro., heerlijk die prijzen als je australie al gewend bent. De volgende dag hebben we de stad Kuta verkend. Het was een wereld van verschil voor ons. Van de rustig en uitgestrekte Outback, waar grote auto's rijden en brede wegen zijn, naar een hectische stad als Kuta, waar de brommers zowel links of rechts langs je heen vliegen . De straten zo smal zijn dat je aan beide kanten van de auto maar enkele centimeters hebt. In de straten zijn voornamelijk souverniers winkels die allemaal dezelfde spullen verkopen en je constant aanhalen om in hun winkel te komen kijken.

De tweede avond in Kuta had ik afgesproken met Roelant en Karin (mijn oud buurjongen, collega/baas van Tante Pos, haha ) om wat te gaan eten in de stad, want zij waren op vakantie op Bali. Zo zie je maar dat de wereld helemaal niet zo groot is als iedereen zegt, ahahh. Daar zit je dan na ruim 1,5 maand in het buitenland, zit je ineens lekker te eten in Bali met een goede bekende. Het was erg leuk om weer een bekende te zien, waarmee je verhalen kan uitwisselen. Het was een erg gezellige avond, Boelie en Karin,bedankt nog!

De volgende dag stond er een trip gepland naar Monkey Forest , rijsvelden en naar de havenplaats Sanur.We hadden die dag een prive-chauffeur tot onze beschikking, ahah. We begonnen in Monkey Forest, het was leuk om al die aapjes te zien tot het moment dat daniel werd aangevallen door een aap en werd gebeten. Daarna zijn we doorgereden naar de prachtige rijstvelden en daarna de speedboot gepakt vanuit Sanur richting het eiland Nusa Lembongan. Bij aankomst op het eiland regende het echt hard, heel hard, gelukkig hadden we een mooie kamer gekregen aan het strand. De volgende dag heb ik een duiktrip gemaakt langs de kust van het eiland. Tijdens mijn duik kwam ik de Malo Malo fish tegen en erg grote lelijke vis, die men niet vaak ziet, awesome. De volgende dag gingen we weer met de speedboot naar ander eiland, Gili Islands. Dit is een klein eiland met helder blauw water en mooie witte stranden. Op het eiland zijn geen motorvoertuigen aanwezig, het voornaamste vervoersmiddel is paard en wagen, dat was te ruiken ook. S'avond hebben we nog enkele mooie sunset foto's gemaakt , voor de rest hadden we het eiland wel gezien en besloten om de volgende ochtend terug te keren naar Bali.

Aangekomen op Bali hebben we besloten om een auto te huren voor 4 dagen aangezien die goedkoper was dan taxi's. We zijn die dag naar het bergplaatsje Besakih gereden. Het dorpje is gelegen aan de Mount Agung, een volkaan van 3150 meter hoog. Wij hadden het gekke idee om deze reusachtige heuvel te gaan beklimmen, aardig uitdaging voor onervaren klimmers. Bij aankomst in het dorpje kregen we al meteen een goed aanbod voor een tocht en overnachting. Die avond werden we rond 23.00 uur opgelicht van bed om naar de voet van de volkaan te rijden en vervolgens de middennacht te beginnen aan de klim. De tocht bestond grotendeels uit jungle, we moesten via bomenwortels en rotsen omhoog klimmen. Het gedeelte door de jungle ging ons goed af, alleen onze guide vond het nogal zwaar waarop hij besloot om niet verder meer te gaan, wat betekende dat we alleen verder moesten. Gelukkig kwamen we vlak voor de zware beproeving, waar de omgeving van bomen plaats maakte voor rotsen en lavastenen, een andere guide tegen die ons de weg wees. Hoe hoger we kwamen, hoe zwaarder de ademhaling ging, maar het was een erg leuke ervaring. Na een beklimming van ongeveer 6 uur hadden we gelukkig de top bereikt en kon we de zonsopgang bekijken. Vervolgens moesten we de hele route ook weer terug en naar een tocht van totaal ruim 10 uur waren we weer terug in het dorpje.

Het laatste deel van de trip was een plaatsje in het noorden Lovina, waar men dolfijnen konden spotten en dat wouden we graag doen. Ruim 10 km voor het dorpje werden we aangesproken door een man naast ons bij het stoplicht. Hij vroeg of wij een overnachting zochten en dolfijnen wouden spotten. Dat allebei wouden we graag doen. De man leidde ons vervolgens naar het dropje en zijn cottage's. Uiteindleijk bleek het ook nog een prachtige cottage te zijn, voorzien van warm water wat we de hele week nog niet hadden gehad. Mooi dat zoiets kan. Volgende ochtend om 6 uur vertrokken we met een zelf gebouwd sloep opzoek naar “flipper”, na een tocht van ongeveer 45 min kwamen we op een locatie waar nog 30 boten lagen. We waren niet de enige die dolfijnen wouden zien. Zodra er een dolfijn boven water kwam gingen alle boten volgas opweg naar de kudde vissen. Helaas hadden wij een boot met een staafmixer aan de achterkant, waardoor we beduidende de langzaamste boot hadden, mocht niets kosten, ahaha. Gelukkig sprongen er een paar dolfijnen vlak bij onze boot op, waardoor we ze toch hebben gespot.

S' middag zijn daniel en ik nog naar een stadje verderop geweest om opzoek te gaan naar een camera. Op de terug weg kwamen we langs een futsall -hal (indoor voetbal). We besloten om eens een kijkje te nemen. In de hal waren drie kleine kunstgrasvelden waar allemaal jongeren aan het voetballen waren. Na een enkele minuten het spel aanschouwd te hebben werden we uitgenodigd om mee te doen. Het was erg leuk om met de lokale jongens (spreken geen engels) lekker fanatiek te voetballen.

De laatste dag zijn we terug naar Kuta gegaan, om vanuit daar onze vluchten te nemen. Die middag vloog ik richting Kuala Lumpur, die avond werd ik opgewacht door Maxime, waar ik tevens kon blijven slapen. Dus nu ben ik in Maleisie om weer een nieuw avontuur te beleven.

Salamat Jalan,

Stijn

ps. ik vond het erg leuk alle reacties bij mijn reisverhalen, bedankt nog hiervoor