In Arlie beach aangekomen hebben we de auto laten checken door een monteur. Het wachten op de auto was geen straf, want in het weekend dat wij er waren was ook het ' Reef Festival' in Arlie Beach. Die zelfde middag kwamen we een oude bekende tegen, het was Kim (meisje uit vorige reisverhalen) zij was me de bus afgereisd naar Arlie Beach. We hebben die avond gezellig met z'n vieren gegeten in haar hostel ( aardappelen+ wortelen+hamburger, hoe Hollandser kan het !! :S ) Na het eten hebben we een mooi vuurwerkshow bekeken aan het strand. Daarna besloten we om even lekker te gaan stappen in Arlie beach. Maar die avond kwam ik weer twee bekenden tegen , de twee jongens uit Zeeland. Zo groot is Australie helemaal niet hahah. Het was een gezellig en een zware avond.

Volgende dag konden we de auto ophalen, de kosten voor de reparaties vielen ons behoorlijk mee en de problemen waren nu allemaal verholpen. We zijn die avond nog in Arlie Beach gebleven om de volgende ochtend vroeg te vertrekken richting Townsville om de nodige spullen te kopen voor de roadtrip (gaspit, jerrycan, campingspullen, etc). Na dat alle spullen zijn ingeslagen besloten we om een begin te maken aan de roadtrip door ' the Outback' richting Darwin.

We hebben die avond overnacht op een gratis rest area langs de highway. Daniel liet meteen zijn survival skills zien door een mooi vuurtje te maken. Marloes en ik hadden ondertussen het eten gemaakt ditmaal stond er kangaroo-steak op het menu, erg lekker trouwens! S'avonds nog gezellig gepraat met een stel uit Ierland. Volgende ochtend zijn we vroeg vertrokken om een vervolg te maken aan de roadtrip. De trip ging die dag voorspoedig, mocht ook wel na alle tegenslagen vooraf. Tot op het moment dat de tempratuurmeter omhoog sloeg. Na het openen van de motorkap bleek er een toevoerslang van de radiator afgescheurd te zijn. Daar sta je dan met je goede gedrag midden in de Outback, hoort erbij zeggen ze :S . Gelukkig konden we al gauw iemand aanhouden, het was een Australische man die ons wilde helpen. Hij stelde voor om naar het volgende stadje te rijden (ruim 50 km) om een slang te kopen en dan weer terug te komen. Wij besloten om van de gelegenheid gebruikt te maken en hebben vervolgens heerlijk een gebakken eitje gegeten boven op een rotsachtige heuvel. Na een uurtje kwam de man weer terug, wel mooi om te zien hoe behulpzaam ze hier zijn. Hij vertrok richting het plaatsje zonder een telefoonnummer van hem, geld of wat dan ook en gewoon op vertrouwen. Nahet aansluiten van de slang konden we onze reis weer voortzetten.

Na een korte stop om wat eten te nuttigen, besloten we om s'avonds nog een stuk te gaan rijden om wat tijd goed te maken. De reis was wel spannend want ze raden het eigenlijk af om in het donker te rijden ivm overstekend wild. De reis verliep goed, tot 1 kilometer voor het dorpje Camooweal. We hoorden een harde ' KLAP' en we zagen onze linkerachterwiel voor de bus langs schieten, dat is meestal niet echt goed??We hebben de bus snel langs de weg geparkeerd en toen bleek het achterwiel eraf gevlogen te zijn. Daar sta je dan weer in het donker in de Outback,, Pffff toen waren er wel veel Worries ! Eerst zijn we opzoek gegaan naar de autoband, maar die konden we niet vinden in het donker. Gelukkig kwam er naruim eenhalf uurtje een auto aangereden,die wekonden aanhouden. Hij vertelde dat het dorpje op 1 kilometer lag en dat er wel een camping was. Hij heeft ons erna toegebracht en daar konden we nog terecht voor een overnachting. In de plaatselijk pub werd nog de lokale automonteur gebeld, maar die was niet meer thuis. We konden de volgende ochtend opnieuw informeren naar de monteur. Die ochtend zijn er twee opzoek gegaan naar de autoband en iemand is opzoek gegaan naar de automonteur. De monteur zou pas aan de eind van de middag terug zijn in het dorp. Dus we moesten maar een dag verblijven in het kleine cowboy plaatsje. Het enige wat we nodig waren waren vijf nieuwe bouten en moeren om het reservewiel te plaatsen. We zijn naar de pub gegaan om te vragen waar we deze konden krijgen. De behulpzame medewerker belde vervolgens de hele regio af opzoek naar materiaal. Allemaal hadden ze niets op voorraad en het zal besteld moeten worden en dan zal het drie tot vier dagen duren . Gelukkig kwam er nog een handige doe-het-zelf-er die nog wat bouten in een oude doos had liggen. Hiermee konden we het reservewiel tijdelijk eraan zetten en de auto naar het dorp toe rijden. Daniel en ik gingen midden op de dag naar de auto om de reserveband te plaatsen. Daar zit je dan langs de Highway , met een slechte krik , met 35-40 graden, wat een werk. Nabloed, zweet en tranen is het ons uiteindelijk gelukt om het wiel te plaatsen en de auto naar het plaatsje toe rijden. Inmiddels was de monteur ook weer terug in het dorp en gelukkig had hij de juiste bouten/moeren op voorraad. Daniel en ik konden opnieuw de band plaatsen nu methet juiste materiaal. Daniel en ik ambiëren langzamerhand een baan als pittstop-medewerker bij de Formule 1, zo handig worden we er al in, haha. Gelukkig we konden weer verder met onze roadtrip.

Volgende ochtend zijn we vroeg vertrokken om richting Darwin te gaan. We stopte s' morgens nog om een ontbijtje te eten op het dak van de bus en zonsopgang te bekijken. Dit zijn de momenten waarvoor je het doet. Tussendoor zijn we nog gestopt in Daly Water waar de oudste pub van Australië gevestigd is.

Maar vlak voor Katherine (geboorteplaats van Evans) gaf de motor opnieuw problemen (er zal ook geen dag zijn zonder problemen). Nu was het wel een groter probleem, de radiator had het begeven. We moesten de radiator vervangen. Na een hoop geld lichter te zijn en met een nieuwe radiotor in de auto konden we dan eindelijk naar Darwin rijden. Aangekomen in de bewoonde wereld raakte de motor opnieuw aan de kook.. pffff,, wat nu weer, nu blijkt er problemen te zijn met de ventilator ofzo(erg duur om te vervangen) We besloten maar om de auto te gaan verkopen in Darwin. We hebben nu een advertentie geplaatst en hopen dat het snel wordt verkocht.

Het is niet alleen maar kommer en kwel, we zijn ook nog 3 dagen naar het Lichtfield National Park geweest. De was echt fantastisch !! Het is een groot regenwoudpark met veel watervallen en beekjes. We hebben heerlijk gezwommen in meertje met kristal helder water en gesprongen van watervallen van circa 12 meter hoog. Ook hebben we boven op de waterval gegeten en biertje gedronken en de zonsondergang bekeken. Je kon over de hele vallei kijken, echt een topmoment!!! De laatste nacht hebben we geslapen in onze eigen paradijsje. We moesten met de tenten op onze rug een wandeling maken van 1,5 km om bij onze kampeerplek te komen. Hier hadden we een bankje, ruimte om kampvuur te maken, eigen beekje en een grote rots. S' morgens werd je wakker middenin het regenwoud en ging je zwemmen in het beekje en vervolgens hebben we een vuur gemaakt om daar onze eigen brood te bakken (net zoals bij de Spelweek ) This is life!

Nu wachten we op een koper voor onze auto, daarna gaan we een uitstapje maken richting Bali om ook deze cultuur mee te pakken.

No Worries

Stijn