Reisverslag 2 : Cairns

Allereerst nog bedankt voor jullie leuke reacties, ik waardeer het erg! Na een week Sydney stond er een vlucht gepland naar Cairns.

S'morgen heb ik helaas uitmoeten checken in het geweldige hostel (zie reisverhaal 1) . De bagage kon ik daar achter laten tegen een betaling van $8,- voor 12 uur. Maar gelukkig kwam ik onderweg naar de bagageruimte een meisje tegen die de card had van de gratis bagageruimte (alleen voor aankomst), ik had haar even vriendelijk gevraagd of mijn tas er ook in kon en dat mocht! Yes, weer geld uit gespaard, ik word nog een echte backpacker!!

De laatste dag in Sydney heb ik nog een tochtje gemaakt met de Ferry richting Manly Beach, met de terug weg een mooi uitzicht van de skyline van Sydney ! S'avonds heb ik nog wat gegeten in een klein chinees restaurantje, erg lekker en goedkoop. Mijn eetlust was behoorlijk groot en had nog een vlucht van bijna 3 uur voor de boeg, dus besloot ik om nog maar een portie te bestellen. Het kleine Chinese vrouwtje keek me verbaasd aan en vroeg 'Another one??' waarop ik antwoordde: Yes, i'am big person, big eater' . Het vrouwtje begon hard te lachen en ook de overige personeelsleden begonnen te lachen. Ik kreeg zelfs een gratis drankje aangeboden.

Om 20.30 uur vertrok mijn vliegtui met een kleine vertraging richting Cairns. Tijdens de lading kreeg ik meteen goed nieuws te horen, de lokale temperatuur was 27 C graden. Eindelijk !!! Vanuit het vliegtuig moesten we door een lange rechte gang lopen richting de bagagebanden. In de gang stond een leger aan douanepersoneel en ook enkele broertjes van Rex waren aanwezig. Alle passagiers werden bekeken en besnuiveld ook ik was aan de beurt. De hond bleef wel erg lang aan mij sneuvelen waardoor ik mijn wel een beetje ongemakkelijk voelde, helemaal naar het zien van de serie ' boarder security'. Maar gelukkig riep een van de mannen met een enthousiaste toon 'It's okay mate, join your stay' .

Trouwens ik moet nog wel erg wennen aan de spontane en enthousiaste benadering van de lokale bevolking in Australie, zoals bij de balie voor een ticket van het vliegveld naar mijn hostel. De man achter de balie begroette mij meteen met de vraag 'How are you doing mate ? ' waarop ik verbaasd reageerde 'Good, thank you'. Waarop de baliemedewerker weer vroeg: 'We are you going man ! ik zei moet naar het YHA Central. De man achter de balie begon helemaal enthousiast te reageren 'Great mate, it's a awesome hostel, blabla' en eindigde met 'you want a ticket? 'hahah zo gaat het hier eenmaal!

De eerste dag in Cairns heb ik de stad verkend . Cairns is niet de stad die je voor ogen hebt, geen drukke straten, hoge flats, veel verkeer en drukte. In tegenstelling Cairns is een stad met brede wegen met palmbomen er langs, veel tropische bomen/planten, geverfde huizen en veel promenades. Het heeft wel wat weg van Miami Beach.

In de middag heb ik nog een heerlijk verkoelde dag genoeg in het zwembad bij het hostel. In het zwembad kwam ik aan de praat met een meisje, we hadden een heel gesprek over van alles in het engels. Naar een kwartier vroeg ik waar ze vandaan kwam en ze zei 'the Netherlands and you? ' waarop ik hard begon te lachen. Ze heette Kim en kwam uit Holten. We hebben het gesprek maar in het nederlands voort gezet. Aan de eind van de middag kwam ook Marloes (buurmeisje van Daniel, die ook met ons meereist) aan in het hostel. Met Marloes verblijf ik in Cairns tot dat we een auto/campervan hebben en gaan dan daniel (vriend van mij) oppikken. Die avond zijn we gezellig met zijn drieën wat wezen eten aan de boulevard. In het restaurant deed ik weer een nieuwe ervaring op. Je kunt lekker aan een tafeltje gaan zitten op het terras (net zoals bij Tante Pos). Alleen moet je hier na binnen om het eten te bestellen en dan krijgt jje een pieper mee. Zodra het eten klaar is gaat de pieper af en moet je zelf het eten ophalen bij de keuken (moest ik alsnog aan het werk). Misschien is het systeem wel een goed idee voor Tante Pos, want dan hoeven de obers niet zo hard meer te lopen en hoeft Roelant (chefkok) zich niet zo druk meer te maken dat het eten wel op tijd wordt opgediend. Dus ik zal zeggen Jan en Roelant ga gauw naar de Intertoys en koop daar een zak vol met piepers, haha.

De volgende dag hebben we met z'drieeen de stad bekekenenn alle touristenbureau's af gestruimd om informatie in te winnen voor het snorkelen (dames wouden dat doen) en voor een PADI-duikcursus (voor mij). Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat Pro Dive, de beste duikschool van de stad was, maar ook de duurste. De mensen van de bureau waarschuwde mij voor de lowbudget duikscholen. Bij deze cursussen krijg je de minimale inspanning om aan de PADI-eisen te voldoen en er weinig tijd is voor het bezichtigen van het Great barrier Reef. Ik besloot om dus voor de beste te gaan, want wou graag een goede cursus en veel zien. De cursus was een 5 daagse cursus. De eerste 2 dagen moest ik terug in de schoolbanken, ik dacht dat ik er klaar mee was ! De lessen waren wel makkelijk te volgen, het bestond voornamelijk uit dvd kijken en koffie drinken. In de middag ging we het zwembad in om oefening doen. Enige nadeel was wel dat de lessen in het engels waren en van de 12 deelnemers er maar nog 1 jongen uit een niet engelstalig land kwam (zweden). Het volgen van de lessen ging mij opvallend goed af, misschien ga ik de taal nog wel leuk vinden. De laatste 3 dagen gingen we de zee op, om het certificaat te behalen ( 4 duiken , waarna we nog 5 duiken konden maken voor de fun. Het was een gezellig groep mensen op de boot, ze waren allemaal afkomstig uit verschillende landen zoals: zweden, Australie, UK en mijn duikbuddy was een Canadese jongen.

Ik ben de eerste dag ook achter gekomen dat ik wel aardig gevoelig ben om zeeziek te worden. Na de eerste maaltijd heb ik alles er alweer uitgegooid in de toilet. Gelukkig kon je ook pillen krijgen tegen zeeziekte. Na vier fantastische duiken ben ik nu officieel PADI-' Open Water Diver'. Joepie!!! . Na de uitreiking kregen we de mogelijkheid aangeboden om nog een vervolgcursus te volgen Adverture Diver'. Hierbij mag je tot 30 meter diep duiken, bij Open Water Diver tot 18 meter. Ik heb deze kans aangegrepen want de prijs was erg laag omdat we al aan boord waren. De cursus bestond uit drie duiken: nachtduik, diepteduik (30m) en onderwaterfotografie.

De nachtduik leek me best eng, dat zwarte water, maar mijn tante (Marga) had mijn al gezegd dat nachtduiken erg mooi zijn, nou kan ik dat bevestigen. Het is echt super mooi in de nacht. Heb zelfs haaien gezien en schildpaden. Bij de laatste duik heb 'I find Nemo'. Ik ben erg blij met mijn twee certificaten, het was een super ervaring, leuke groep en benaming.

Die avond hebben we de trip afgesloten met een groot deel van de groep in de kroegen van Cairns, we kregen veel kortingen, het was erg gezellig. We zijn ook nog naar de bekende kroeg 'Woolshed' geweest. Ik had al verhalen gehoord van Jelmer Bangma en Bert hoekman. De verhalen zijn waar, wat een kroeg is dat.

De kroeg bestaat uit donkere houten banken (apres-ski achtige uitstraling) het stinkt er naar drank en heel veel gekke austalische mannen en veel opgewonden vrouwen. Het was zelfs zo gek dat tijdens een beachgirl contest de vrouwen topless liepen te dansen op het podium. Wat we een backpacker nog meer hahaha. De volgende dag had ik wel een kater, maar een middag liggen aan de lagoon (zwembad bij zee) doet wonderen. We zijn nu op zoek naar een campervan (wil nog niet echt lukken) we hebben maandag een afspraak en hopen dat we dan opweg kunnen om daniel op te pikken en de reis te vervolgen naar Ayers Rocks.

Awesome !

Stijn