Hierbij mijn eerste reisverhaal vanuit het grote Australie. De titel van het eerste reisverhaal heet 'grote verschillen ' omdat ik tijdens mijn eerste reisweek, veel grote verschillen heb opgemerkt.

Allereerst nog bedankt voor het erg mooie afscheidsfeest, veel leuke kaartjes ontvangen met leuke persoonlijke teksten erop. Ik vond het een geslaagd dag er waren veel familie, kennis, vrienden en collega's. De collega's van Tante Pos nog bedankt voor het opdrinken van het bier, want ze dachten vast en zeker we laten die Stijn maar niet met het bier zitten, haha! Helaas hebben ze een bierflesje over het hoofd gezien want die was voorzien van een betaald-sticker.

Dinsdag was de grote dag van het vertrek. Rond de klok van 8.oo uur vertrok ik methet gehele gezinin de auto opweg naar Schiphol, uitgezwaaid door drie vrienden en de buurman. Het was een autoreis opweg naar een nieuw avontuur.Na ingechekt te hebben kwam het moment van afscheid nemen van de familie, wat altijd lastig is. Ik ging naar de douane toe met een traan van verdriet , maar kwam er uit met een traan van blijschap dat het avontuur werkelijkheid wordt. Vanaf Schiphol vloog ik met China Airlines richting Taipei met een tussenstop in Bangkok. In het vliegtuig zat ik naast twee Nederlanders (een jongen en meisje) het was erg gezellig aan boord. De 10,5 uur durende vlucht naar Bangkok was een hele trip. In Bangkok moesten we 3u wachten voordat we konden doorvliegen naar Taipei. Samen met het meisje dat naast me zat in het vliegtuig heb ik een bankje opgezocht om even uit te rusten. De tijd vloog voorbij. We moesten nou nog 4 uur vliegen voordat we in Taipei waren, deze vlucht heb bijna in zijn geheel geslapen, heerlijk. Aangekomen in Taipei had ik de jongen naast mij bereid gevonden om mee te gaan, omde stad te bekijken (we hadden een stop van 11 uur). We hebben een kaart gekocht om de hele dag met de trein/metro te reizen. In een vogelvlucht hebben we de stad bekeken en zelfs de een na hoogste toren (508 meter) van de wereld beklommen. De laatste vlucht van Taipei naar Sydney deed nog 9 uur, gelukkig was het minder druk in het vliegtuig en kon ik op een plek zitten bij de toiletten met extra beenruimte, dat was erg aangenaam.

Eenmaal aangekomen in Sydney werd meteen het eerste verschil al gemaakt. Zowerd ik weggebracht in grauw koud weer en kom ik aan in een zon overgoten Sydney, bij aankomst maar meteen de korte broek aangetrokken. De eerste twee nachten verbleef ik in het YHA Sydney Central Hostel. Een erg net en school hostel met aardige en vriendelijke mensen. Ik heb meteen maar een multipass gekochten om een 7 dagen onbeperkt te reizen door de stad met metro/trein of tram. De eerste twee dagen heb ik het Opera House, Harbour Bridge, Luna Park, Darling Harbour en de Botanic Garden ( groot park midden in Sydney) bezocht. Erg indrukwekkend allemaal.

Zaterdag kreeg ik het slechte nieuws dat ik niet langer kon blijven in dit hostel, omdat alle kamers bezet waren. Helaas moest ik op zoek naar een ander hostel. Veel hostels hadden geen plek meer. Gelukkig had het Westend Hostel nog wel een plek. Daar heb ik maar voor de laatste drie nachten geboekt. Aangekomen in het Hostel kwam ik er achter waarom er zo'n verschil zit in de prijs van een kamer. Zo was het eerste hostel erg prima, daarin tegen was die hostel alles behalve goed. Het was een oud en smerig pand, met kleine slaapkamer met geen daglicht en matrassen waarbij je de veren in je rug voelt. Ook de mensen waren totaal verschillend vergeleken met het eerste hostel. Het publiek bestond voornamelijk uit hippies voorzien van veel piercings en die de hele dag aan het blowen waren en veelal Engelsen het type Millwall-fans met plakplaatjes. De meeste verbleven hier al lange tijd en het was lastig om er tussen te komen, het was niet mijn hostel. Om het contrast nog maar even goed weer te geven. Zo had ik in het eerste hostel nog last van het gesnurk van een oude chinees en werd ik in het andere hostel wakker van het meisje naast mij die een jongen mee naar bed nam en volgens mij niet het besef had dat er nog vijf andere kamergenoten waren, erg vreemd zou wel bij de backpackers-cultuur horen .

Buiten het hostel ben ik erg onder de indruk van Sydney alles is echt goed geregeld. Het openbaar vervoer is erg goed. De mensen uit Amsterdam van de Noord -Zuid lijn kunnen hier nog wat leren hoe het ook kan. Ook de mensen zijn er erg gemoedelijk en vriendelijk. Verder zijn er veel duidelijke informatieborden mbt wandelroutes of bij parken.

Zo heb ik zondag een mooie kustwandeling gemaakt van Coogee Beach naar Bondi Beach. Ik ben met de bus naar het plaatsje Coogee gegaan en vandaar langs de kust/cliffs gelopen in de richting van Bondi beach. Ik had even weer het strand6daagse gevoel weer. Mijn groen-gele rainjack aan, lekker ruig weer en gaan met die banaan! Het was een erg mooie route (ca. 6 km). Eenmaal aangekomen in het wel bekende Bondi Beach heb ik cafe opgezocht om daar een lekker biertje te nuttigen. Tot mijn verbazing zag ik dat ze ook in Australie Paulaner bier hebben, genieten dus!!

S'avond ben ik nog naar een Pub geweest om voetbal te kijken en daar ben ik lange tijd in gesprek geweest met twee Deense jongens. Daarna weer op tijd naar bed want de volgende dag vroeg stond er een trip gepland naar het natuurpark Blue Montains.

S' morgens om 7 uur stapte ik op de trein voor een 2-uur durende reis naar Katoomba. Bij aankomst in het dorpje was het erg mistig, het deed een beetje spookachtig aan. Eerst heb ik maar een koffie gedronken in een klein Australisch e koffiehuisje om daar te bekijken wat ik ging doen. Ik zat nog te twijfelen wat ik zou gaan doen , zelf een route lopen of met een tourbus voor $35,- . Na een heerlijk bakje koffie besloot ik om zelf maar te lopen naar het infocenter, heb daar een wandelroutekaart gekocht en ben begonnen met lopen. Ik ben begon de wandeling over de Gaint Stairway ( 900 tellende trap langs de rotsen naar beneden) het was een indrukwekkend tocht vooral door de mist die er hing en vanwege ik een van de enige was daar. Naar mate de dag vorderde klaarde de lucht gelukkig nog op . Tijdens de 10 kilometer lange wandeling bleef ik maar foto's maken zo indrukwekkend was het allemaal. Ook heb ik tijdens de wandeling de zelfontspanning- functie op mijn camera uitgevonden, haha. Nog even een voorbeeld van het gastvrij de mensen hier zijn. Ik moest aan de einde van de wandelroute nog 1,5 km lopen richting het station en had nog maar 25 min om de trein te halen anders moest ik ruim een uur wachten. Onderweg vroeg ik de weg aan een vrouw van middelbare leeftijd naar het station, waarop ze zei ' Come, I bring you to the station'Dat is toch mooi !

Vandaag heb ik uitgecheckt uit mijn hostel, het was niet heel erg om dit hostel te verlaten. Vandaag neem ik het vliegtuig richting Cairns, Klaar voor meer avonturen .

Groet,

Stijn